Classe unique is
een groep van kinderen waarbij uiteenlopende leeftijden bij elkaar zitten. In
een graadsklas zitten er twee leeftijden bij elkaar. Het verschil is niet groot
genoeg om van een c.u. te spreken.
Freinet zelf
werkte heel zijn leven in een c.u. In Frankrijk zijn er her en der veel, kleine
dorpsschooltjes en werken met een c.u. was een noodzaak. Zo was dat ook voor
Freinet. Dat is manier waarop zijn hele pedagogie is opgebouwd: vanuit
ervaringen zien wat werkt. Hij merkte dat mensen in een gezin veel leren op een
heel natuurlijke manier. Jongere kinderen imiteren gedragingen van oudere
kinderen en volwassenen. Ouderen dragen mee verantwoordelijkheid voor de
kleineren en helpen spontaan. Het lokt coöperatief leren uit: leren met, van en
aan elkaar. De verschillende leeftijden bij elkaar
is een rijkdom. Kinderen opdelen in jaarklassen is geen natuurlijke
leersituatie. In onze graadklassen merken we heel veel voordelen van gemengde
leeftijden.
De voordelen van een c.u.
·
Respect voor leerritme van elk kind, minder zelfzekere kinderen bouwen ook een positief zelfbeeld op
Omdat al de kinderen zullen
ervaren dat ze uitleg zullen krijgen, maar op hun beurt ook geven, andere
kinderen kunnen helpen, geeft dit succeservaringen.
·
Manier van leren (waarbij we dus moeten streven
naar de onderste balk, terwijl traditionele scholen vaak werken aan de bovenste
lagen)
Het schema geeft een duidelijk
beeld van hoe mensen leren: kinderen en volwassenen. De uitdaging is om
kinderen volop de kans te bieden om uitleg aan anderen te kunnen geven. Een
oudste kleuter kan luisteren naar een uitleg, opzoeken, bekijken hoe een rups
in een vlinder verandert. Als hij dat ook kan uitleggen, tekenen, voorstellen
aan anderen heeft hij het ook echt geleerd. Hetzelfde om een jongere kleuter op
weg te helpen bij een rekenspel. In een c.u. zijn die kansen er ook volop voor
kinderen die het daar veel moeilijker mee hebben.
·
Kinderen kunnen relaties aanknopen met
verschillende leeftijden, bevordering sociale
ontwikkeling
Een rijkdom
voor de oudsten van de groep om te leren rekening houden met jongeren, hulp
bieden, een gezond evenwicht zoeken om tijd te maken voor zichzelf.
·
Sluit meer aan bij familiale structuur, natuurlijke omgeving
Net zoals in een gezin mensen
samen leven van verschillende leeftijden. Kinderen leren zeer veel binnen hun
gezin, het leren verloopt op een natuurlijk manier (er zit behoorlijk wat
wiskunde in een tafel dekken, koken, puzzelen…).
·
Kleinere
in- en uitstroom
De groepsverandering hoeft niet
groot te zijn. 6 oudste kleuters zullen de groep volgend jaar verlaten, 6
instappers komen de klas binnen. Deze kleine aantallen zijn makkelijker op te
vangen dan een hele of halve nieuwe groep.
·
Minder
concurrentie
·
Meer tijd voor lkr voor individuele aandacht
De kinderen
kunnen elkaar mee helpen, dat geeft meer ruimte voor de leerkracht om kinderen
te begeleiden. Zo is het makkelijker om een groepje van 6 kinderen te
begeleiden met schrift dan dat je dat met 12 kinderen zou moeten doen. Of om
jongere kinderen te helpen met basisvaardigheden als knippen en plakken.
·
Wisselende
rol voor alle kinderen: uitleg geven en krijgen
·
De kinderen krijgen een grotere zelfstandigheid
Dit gaat vaak om praktische
dingen zoals schoenen en jas aantrekken / maar ook werktijden zinvol leren
benutten in de klas.
Jonge kinderen imiteren van
ouderen, dat maakt dat ze ook minder zullen ‘vlinderen’, ze worden gestimuleerd
om langer in eenzelfde hoek te werken/spelen. Ze worden automatisch meegenomen
in een spel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten